دانستنیهای استانبول - ترکیه
استانبول یکی از شهرهایی است که تقریباً تمام وسایل نقلیهی عمومی را دارد:
تاکسیهای شخصی، تاکسیهای اشتراکی یا همان دولموشها، تراموا، اتوبوس و
مینیبوس، مترو و حتی قایق برای عبور و مرور بین بخش آسیایی و اروپایی. ولی
یکی از جاهایی که به تاکسی نیازی نیست و پیادهروی خوش میگذرد، خیابان
معروف استقلال در استانبول است؛ خیابانی طولانی که از میدان تقسیم شروع
میشود و ورود ماشین به آن ممنوع است و تنها یک تراموای قدیمی اجازه دارد
طول خیابان را طی کند. دو طرف خیابان سنگفرش استقلال مملو از فروشگاهها،
کافهها، قهوهخانهها و رستوران است و گروههای موسیقی در پیادهرو
برنامه اجرا میکنند. اگر دوست داشته باشید، هنرمندانی هستند که با کمتر
از پنجاه لیر چهرهی شما را نقاشی میکنند. چرا که نه؟ حداقل یادگاری جالبی
است. اگر خریدکردن از فروشگاههای این خیابان شما را راضی نمیکند، سری به
دو مرکز خرید بزرگ کانیون و جواهیر در خیابان بویوکدر بزنید. جواهیر یکی
از بزرگترین مراکز خرید در اروپاست و تمام برندهای مطرح دنیا را اینجا
میتوان پیدا کرد.
یکی از چیزهایی که همهجای استانبول، توی هر خیابان و کوچهای وجود دارد،
کافه و رستوران است. رستورانهای محلی با تنوع غذایی خیلی زیاد،
کبابسراها، رستورانهای دریایی و مدیترانهای، پیتزاها و فستفودها و
رستورانهای مخصوص گیاهخواران، از استانبول یک شهر خوشمزه ساختهاند. با
این همه رفتن به استانبول بدون خوردن کومپیر و کوفتهکبابهای ترکی، لطفی
ندارد.
از دریای زیبای مرمره، تنها به آبهای گرم و ساحل زیبایش اکتفا نکنید؛
اتفاقات زیباتری اینجا میافتد: دریای مرمره دارای نه جزیرهی کوچک و
دیدنی است که به آنها شبهجزایر آدولار میگویند. هر روز کشتیهایی به این
جزیرهها رفت و آمد میکنند، بلیط رفت و برگشت کمتر از بیستهزارتومان
است و بین یک ساعت تا یک ساعتونیم زمان میبرد. بزرگترین جزیره، بیوکآدا
ست که عبور و مرور وسایل نقلیهی موتوری در آن ممنوع است و رفت و آمد با
دوچرخه و درشکه انجام میشود. فصل گرما، ورزشهای آبی در جزیرهها ممکن است
و خوردن یک ناهار در محیط منحصربهفردشان حتماً خوش میگذرد.
|
برج دختر
برج
دختـر (Maiden"s Tower ) به ترکـی اسـتانبولی می شود Kız Kulesi و در
یونان باسـتان و قرون وسطـی بیزانس به عنوان برج Leander شناخته شده است .
برج دختـر در جزیره کوچکی واقع در تنگه Bosphorus در سواحل Uskudar در
استانبول ، ترکیه واقع شده است .
معماری این برج به ۳۴۱ قبل از میلاد بر میگردد. در این تاریخ فرمانده و کاپیتان "Chares " برای همسرش مقبره یادبودی با ستون های مرمر ساخت. بعد ها در سال 410 قبل از میلاد از قسمت سرای بورنو Seraglio Point/Sarayburnu تا قسمتی که امروز قلعه قرار دارد، زنجیر کشده و به این ترتیب ورود و خروج به این تنگه کنترل میشد و در حقیقت بعنوان گمرک بکار گرفته می شد. سال 1110 بعد از میلاد اولین پایه های بنا (برج) ساخته شد. دستور ساخت برج توسط «امپراتور مانوئل کامنوس "Manuel Comneos " داده شد. از این برج در زمان فتح استانبول (بدست فاتح سلطان محمد) بعنوان برج مراقبت استفاده شد. پس از 1453 به منظورهای مختلفی از این برج استفاده میشد. دسته موزیک (نظامی) در این برج ساکن شده و مارش استفلال (سرود ملی) را مینواختند. این قلعه بر اثر زلزله سال 1509 آسیب دید و طی سالهای بعد دوباره مرمت شد. علاوه بر آن فانوس دریایی (چراغ) نیز به آن اضافه شد تا کشتی ها بتوانند مسیر خود را پیدا کنند. در این زمان هم قلعه ای ایجاد شده بود و هم داخل آن برج قرار داشت حتی داخل این برج سارینچ Sarınç ساخته شد. (آب انبار زیر زمینی که آب باران را در خود ذخیره میکرد). بعد از آن این برج در سال 1719 بر اثر آتش سوزی که در سیستم روشنایی فانوس برج ایجاد شده بود بکلی سوخت. سال 1725 یکی از استادان معماری تورک از شهر «نوشیهر Nevşehir بنام «داماد ابراهیم پاشا» دوباره این برج را با کمی تغییر باز سازی کرد. در سال 1830 با شیوع «وبا» در شهر اینجا بعنوان بیمارستان و قرنطینه بکار گرفته شد. پس از فروپاشی امپراتوری بزرگ عثمانی دوباره از این برج برای مقاصد نظامی و مراقبت از شهر استفاده و توپهای زیادی را به این جزیره فرستادند. سالهای بعد خطاط معروف راکیم Rakim روی مرمر سمبل و نشانه «سلطان محمود دوم» را خطاطی نمود. 1857 دوباره بعنوان «فانوس دریایی» از این برج استفاده شد تا اینکه در سال 1920 سیستم روشنایی اتوماتیک به این قلعه آورده شد. 1944 دویاره مرمت و بازسازی این بنا صورت گرفت. 1959 این جزیره و قلعه به «ارتش» واگذار و به ایستگاه رادار نظامی تبدیل گشت. در سال 1982 به مدیریت دریانوردی ترکیه واگذار شد. در این مدت در زمان کوتاهی به یکی از انبارهای «سیانور» تبدیل شد. در نهایت در سال 1992 این برج به بخش خصوصی واگذارشد تا به عنوان یک پایگاه گردشگری از آن استفاده شود. موزه هنرهای اسلامی
این قصر را سلیمان، به دوست ومشاور نزدیک خود ابراهیم پاشا بخشید ، یک سال بعد از آن سلیمان خواهرش را نیز به عقد ابراهیم در آورد اما این دوستی که به دوران کودکی بر میگشت چندان دوام نیاورد.ابراهیم پاشا در کودکی در یونان اسیر ترکها شده بود و به عنوان برده در توپ کاپی کار میکرد، در آنجا بود که با سلیمان که همسال او بود دوست شد، هنگامی که سلیمان به پادشاهی رسید او را به مقام صدراعظمی برگزید اما
زمانی که نفوذ او بر پادشاه رشک دیگران را برانگیخت، به ویژه وقتی حسد
روکسلانا (همسر سلیمان) از حد گذشت کار بر ابراهیم دشوار شد تا جایی که
روکسلانا همسرش را متقاعد کرد که ابراهیم پاشا دشمن است و سر انجام سلیمان
در ۱۹۵۳ دستور قتل او را صادر کرد
شاخصترین موجودی موزه نیز نمایشگاه بسیار زیبایی از خوشنویسی و ابزار و ادوات آن، فرمانهای شاهی، طغراها، و نسخ خطی آرایش یافته است آدرس: ترکیه، استانبول، سلطان احمد، آتمیدانی | |
|
یا تورک
مینیا
تورک با مساحت 60 هزار متر مربع شامل 15 هزار متر مربع فضای ماکت، 40 هزار
متر مربع فضای سبز و آزاد و همچنین 3 هزار و 500 متر مربع فضای سرپوشیده و
نیز 2 هزار متر مربع استخر و راه آبی و با گنجایش 500 اتومبیل پارکینگ در
سال 2003 به عنوان بزرگترین پارک مینیاتوری دنیا افتتاح شد . در طول زمان ماکتهای دیگری با همان دقت و ظرافت خاص در فضای خالی این پارک ساخته و به نمایش درآمد. در برنامه این پروزه پیش بینی های لازم برای اضافه کردن ماکتهای دیگر در نظر گرفته شده بود. این یکی دیگر از ویژگیهای مینیاتورک است که همچون یک شهر در طول زمان بر وسعت و ساخته های جدید ان افزوده میشود و این روند همچنان ادامه خواهد داشت. از ایاصوفیا تا سَلیمیه، از روملی حصار تا برج گالاتا، از خانه های قدیمی صافران بُلو تا معابد راهبه های تارک دنیا، از کعبة الصحرا تا کوه نمرود و بسیاری آثار تاریخی و فرهنگی و تمدن بشر در طول تاریخ همه و همه در پارک زیبای مینیاتورک به نمایش در می آیند. حتی آثاری چون معبد مقدس آرتمیس "Artemis "، هالی کارناس موزولسی "Halikarnas Mozolesi " و قلعه میکیاد "Ecyad " که با گذشت زمان تخریب شده اند را نیز میتوانید در مینیاتورک ببینید. آثار
تمدن و مدنیت آتاتولی و اطراف آن در زمان حکمرانان بزرگ و بناها و معابد
بجای مانده تاریخی با دقتی بسیار زیاد در پارک مینیاتورک جای گرفته اند. در
مینیاتورک از عصر آنتیک "Antik " تا دوره بیزانس، از دوره سلجوقیان تا
امپراتوری عثمانی بالغ بر 3000 سال آثار بجای مانده در اطراف خلیج "Haliç "
به نمایش گذاشته شده است. تپه های چاملیجا
تپه های چاملیجا در قسمت آسیایی شهر استانبول قرار گرفته اند و به بام استانبول شهرت دارند. از بالای این تپـه ها می توان تنـگه بسفر،قسمت اروپائی و همچنین بندرگاه و کشتی های پهلو گرفته در بندر را دید. شاید بتوان تپه های چاملیجا را با بام تهران (توچال) مقایسه کرد . این تپه بلند دارای مناظر زیبای دیگری از جمله تنگه بسفر و پل بوغاز نیز هست. چاملیجا برای کسایی که مشتاق عکس گرفتن هستند نیز جایی ایده آل خواهد بود . برای رفتن به چاملیجا، میتوان پس از رفتن به میدان تکسیم از اتوبوس هایی که به قسمت آسیایی می روند استفاده کرد.
روملی حصار
قلعه روملی حصار این قلعه درتنگه بسفر در ساحل «روملی» در شهر استانبول و در بندر طبیعی شاخ طلایی یا خلیج واقع شدهاست، و یکی از قلعههای مشهور کشور ترکیه أست، بنای بسیار بزرگ وزیبا به شکل مستطیل، این قلعهٔ بسیار زیبا در سال (۸۵۶ هـ – ۱۴۵۲ م) توسط سلطان محمد فاتح ساخته شدهاست.
ارتفاع دیوار قلعه در حدود ۸۲ متر أست، قلعه از موقعیت بسیار عالی و سوق الجیشی برخوردار است. این قلعه برای راه یـابی در فتـح قسطـنطنیه ساخته شده أست. «قلـعه مهــیب روملـی» دارای مخـزن سـلاح، اطـاق استقبال، مسجد، زندان، بوابات متعدد و مرافق مختلف است. علیرغم اینکه این بنا فقط در طول 4 ماه ساخته شد. اما یکی از زیباترین کارهای معماری سبک نظامی در دنیا به شمار می آید. در این قلعه یک موزه روباز و یک آمفی تأتر قرار دارد که همه ساله از این آمفی تأتر بعنوان محلی جهت میزبانی برگزاری فستیوال موسیقی استانبول استفاده می گردد. در گذشته ها ، پیش از فتح استانبول توسط ترکها قلعه های شهراستانبول که بدست رومی ها ساخته شده بود، در مقابل تمامی حملات و محاصره هایی که دشمنان انجام میدادند از شهر بخوبی محافظت می کرد. در مواردی که محاصره شهر بمدت طولانی ادامه پیدا میکرد مایحتاج و نیازهای مردم توسط راههای دریایی تامین میشد. در ساحل مقابل قلعه روملی حصار قلعه دیگری توسط ترکها (قبل از محاصره شهر) ساخته شده بود تا از کمک نظامی و تامین مایحتاج مردم که از طریق دریای سیاه انجام میگرفت جلوگیری نموده از میزان مقاومت مردم استانبول کاسته شود. این قلعه نظامی در سال ۱۴۵۲ در طول ۴ ماه خیلی سریع ساخته شد. قلعه فوق که در قرون وسطی یکی از بزرگترین و مهمترین قلعه های نظامی بود در سال ۱۴۵۳ با حمله ترکها و شکست شهر اهمیت استراتژیک خود را از دست داد. معماری کلاسیک تُرکها در ساخت قلعه خصوصاً در روملی حصار بخوبی نمایان است. در سالهای 1950 با مرمت و تعمیراتی که انجام شد این قلعه تبدیل به موزه گشت. هر ساله در فستیوال/جشنواره هایی که در استانبول انجام میشود، فضای داخلی قلعه بعنوان صحنه نمایش و تاتر استفاده میشود.
جزیره بیوک آدا
مشـهورترین
جزیره استانبول جزیره بـیوک آدا یا پرنسـس است .جالب اسـت بدانید چیـزی که
باعـث شهـرت این جزیره شده استفاده از کالسکه به جای ماشین و موتور است
.وجود 4 هتل در این جزیره که در ماه های تابستان از مسافرین پذیرایی میکنند
سبب میشود مسافران برای اقامت شبانه هم مشکلی نداشته باشند .محیط سرسبز
خانه
برای
شهر نشینانی که از دیدن خودرو و ترافیک به اندازه کافی خسته شده اند بازدید
از چنین جزیره ای رشک انگیز است شما میتوانید بوسـیله درشکه در طی مـدت 2
ساعت دور تا دور جزیره را بگردید . اطـراف اسـکله منطقه اصلی جزیره قرار
دارد، جایی مملو از رستـوران ، قهوه خانه و فروشگاههایی که با حضور
گردشگران گرمتر شده اند . ولی جنوب جزیره بسیار خلـوت است و محوطه های
جنگلی این بخش رافقط با قایقها می توانید ببینید.در کناره جزیره یک هتـل
قدیمی و خراب متعلق به قرن 19 قراردارد
برای
رفتن به جزیره از یکی از اسکله ها در قسمت اروپائی می تونید استفاده
کنید،اما به یاد داشته باشید که کشتی ها در ساعت های خاصی فقط چند بار در
روز به جزیره تردد می کنند
هفت برج
در عصر معماری تورکها با اضافه نمودن 5 برج دیگر مجموع این 7 برج "Yedikule "، تبدیل به قلعه درونی مستحکمی شد. در طول زمان بعنوان خزانه دولت، انبار و زندان سفارت استفاده شده است. اکنون این دروازه عجیب و شگفت آور ، یکی از موزههای شهر می باشد. در عهد عثمانی و بیزانس ها، تنها با داشتن مجوز خاص حق ورود به استانبول داده می شد. افراد در پشت دروازه های مختلف که در سراسر استانبول ایجاد شده بود به نوبت قرار میگرفتن و مجوز آنها تحت بازرسی قرار میگرفت و تنها به این صورت اجازه ورود به استانبول به آنها داده میشد. دروازه در صبح باز میشدند و غروب بسته میشدند. هر چند دیوارهای دور شهر استانبول و دروازه ها و برجها در طول زمان تخریب شدند منتهی هنوز هم باقیمانده بسیاری از آنها در جای جای شهر قرار دارند و میتوانید ببینید. در حال حاضر 7 برج یدی کوله "Yedikule " روی اتوبان ساحلی استانبول "Sahil Yolu " می باشد. دروازه مرمر یکی از اولین دروازه های استانبول بشمار میرفت. در مقابل حمله و محاصره شهر از طرف ییلدیریم بیازیت "Yıldırım Beyazıt "، جمع آوری و تدارک حمله به سپاهیان او از این دروازه صورت گرفت. همچنین اینجا به "دروازه دبّاگ" - "Debbag " ، نیز معروف است. دروازه بعدی که بعد از دروازه مرمر بود "دروازه نارلی (اناری)" نام داشت.مستمندان برای استراحت و تفریح به اطراف این دروازه (دروازه اناری) می آمدند و همچنین میخانه های زیادی برای نوشیدن شراب و آبجو وجود داشت که مردم به این قسمت ییلاق بی پولها "Züğürt Yaylası " میگفتند. در اینجا درختهای انار نیز وجود داشت. دروازه دیگر، "دروازه ساماتیا" - "Samatya " بود. همانطور که امروزه نیز شاهد هستیم چون گذشته های دور میخانه های مشهوری در اینجا دیده می شود. "دروازه داود پاشا" - "Davutpaşa " در Küçük Langa سومین دروازه ای بود که بطرف دریای مرمره باز می شد. چهارمین دروازه هم در Büyük Langa "دروازه ینی کاپی - دروازه جدید" - "Yenikapı " قرار گرفته بود. در قدیم اینجا برج پاپاز "Papaz " قرار داشت. دروازه دیگری که بعد از بندرگاه کادیرگاه قرار داشت "دروازه کومکاپی (شنی)" که پنجمین دروازه بود قرار داشت. این اسم نام مرشد رئیس باب کوم بود که بر این دروازه گذاشته شده بود. دروازه کومکاپی در قرن 18 جایی بود که میخانه هایی که بنام سَن "Sen " معروف بود بهمراه یک اسکله و دیگر میخانه هایی که بطرف ماسه زار باز میشدند قرار گرفته بودند. در اطراف میخانه ها نیز کلوپهای بازی تخته نرد و کلیدسازها و خرده فروشها قرار داشتند. ششمین دروازه که بسمت دریا باز میشد، "دروازه چاتلادی" ویا "چاتلادی سو" نام داشت که نامش را از کلمه "Çatlak " بمعنی آبی که از بالا به پایین شکاف سرازیر می شود گرفته است.
مسجد فاتح این
مسجد ابتدا در فواصل سالهای ۱۴۶۳ تا ۱۴۷۰ ساخته شد و اولین مسجد
امپراطوری پس از پیروزی است. نام این مسجد از نام فاتح سلطان محمّد فاتح،
فاتح شهر استانبول، گرفته شده. این بنا نیز در بالاترین نقطه تپهای در
استانبول قرار دارد، جایی که پیش از آن کلیسای حواریون و مدفن کنستانتین و
سایر امپراطوران بیزانتین وجود داشت. در کنار این مسجد مجموعهای از
ساختمانهای خیریه مذهبی، مدرسهها، آسایشگاهها، حمامها، بیمارستان،
کاروانسرا و کتابخانه بنا شد که همگی ارزش بازدید را دارند. آدرس: ترکیه، استانبول، منطقه غربی، فوزی پاشا جادسی
| |
|
مسجد رستم پاشا این
مسجد نیز یکی دیگر از شاهکارهای معمارسنیان می باشد. این مسجد در سال ۱۵۶۱
میلادی به دستور رستم پاشا ، وزیر بزرگ و داماد سلیمان اعظم بنا نهاده شد و
نمایشگر بهترین معماری و کاشیکاری عثمانی است. گفته میشود که این مسجد
پیش الگوی شاهکار معمارسنیان، مسجد سلیمیه است. آدرس: ترکیه، استانبول، امینونو، حصیرچیلار
| |
|
مسجد سلیمانیه
مسجد
سلیمانیه به همراه گنبد و چهار مناره بلند و باریکش همچون تاجی بر سر یکی
از هفت تپه و ناظر بر شاخ طلایی است. این مسجد بدستور بزرگترین،
ثروتمندترین و قدرتمندترین سلطان عثمانی، سلیمان اول (۱۵۶۶-۱۵۲۰) و توسط
معمار سنیان که معروفترین معمار دوره طلائی امپراطوری عثمانی به شمار
میآمده، ساخته شد و چهارمین مسجد اشرافی بود که در استانبول بنا شد. گرچه
معمار سینان مسجد کوچکتر سلیمیه را بهترین کار خود میدانست اما مسجد
سلیمانیه را برای آرامگاهش انتخاب کرد. شاید به این خاطر که میدانست این
مسجد جایی خواهد بود که بیشتر نامش را جاودان میکند. آرامگاه او نزدیک
ساختمان مدرسه و درست بیرون باغ مسجد است. نکته:
اگر پلههای نگارخانه در ضلع شمالشرقی، روبروی شاخ طلایی، در هنگام
بازدیدتان باز بودند، حتماً بالا بروید و از تراس، یکی از بهترین منظرهها
را تماشا کنید.
| |
|
مسجد سلطان احمد -مسجد آبی مسجد
سلطان احمد (مسجد آبی) به ثمر نشستن همه تلاشها برای هماهنگی، تقارن و
ظرافت است. با شش مناره و حیاطی که از همه مساجد دوره عثمانی بزرگتر است.
فضاهای داخلی نیز همچنین بزرگ هستند، دهها هزار کاشی آبی رنگ ایزنیک (شهری
در نزدیکی آنتالیا که کاشیها در آنجا ساخته شد) و دلیل شهرت این مسجد به
نام مسجد آبی، ۲۶۰ پنجره با شیشههای منقوش و نمازخانهای وسیع و باشکوه. آدرس: ترکیه، استانبول، سلطان احمد، میدان ایاصوفیه
| |
|
مسجد ایاصوفیه
ایاصوفیه یا حاجیاسوفیا یونان کلیسای مسیحیت شرق بود که در دوره امپراتوری بیزانس به سال ۵۳۲ میلادی بنا به دستور امپراتور کنستانتین اول ساخته شد. و بعد در قرن ۶ میلادی توسط جاستنیانوس مورد بازسازی و مرمت قرار گرفت. برای بازسازی بنا دو معمار به نامهای ایسیدوروس (از میلتوس یا سوکلی فعلی) و آنتییوس (ازتراللس یا آیدنلی فعلی) ماموریت یافتند. بنا با کار ۱۰ هزار کارگر در طول پنج سال و تحت نظر ۱۰۰ استاد باشی تکمیل شد و به تاریخ ۲۷ آرالیک ۵۳۷ افتتاح شد. این کلیسـا نخست کلیسای بزرگ نام گرفت. پس از فتح استانبول،سلطان محمد دوم دستور داد کلیسای ایاصوفیه را به مسـجد تـبدیل کنند . سلیـمان اول دستور داد نقاشی ها و نگارگریهای داخل ایاصوفیه را بپوشانند تا نماز جمـعه در آنجـا خـوانده شود . سلیـم دوم به معـمار سـنان دستور داد که ایاصوفیه را مرمت کند.در زمان مراد سوم، مناره و منبر و محراب به ساختمان ایاصوفیه افزوده شد. در زمان مراد چهارم، آیاتی از قرآن به خط مصطفی چلبی در دیوارها و سقف ایاصوفیه نگاشته شد؛ علاوه براین لوحههایی دورتا دور سقف ایاصوفیه نصب شد که در آن نام الله، محمد، ابوبکر، عمر، عثمان، علی،حسن و حسین نوشته شده بود. این لوحهها در زمان سلطنت عبدالمجید با الواح مدوری که به خط ابراهیم افندی نوشته شده بود، جایگزین گردید. پـس از اعـلام حکومت جمـهوری در ترکیـه و به قدرت رسیدن آتاترک، ایاصوفیه به موزه تبدیل شد و تا امروز به همین شکل باقی ماندهاست. ارتفاع گنبد بزرگ این مسجد از سطح زمین ۵۵ مترو قطرآن ۳۱ متر میباشد که بوسیله ۴۰ پشتبند بزرگ و روی چهار ستون اصلی سوار شدهاست.
مسـجد ایاصـوفـیه مشخصـا یک مسـجد تغیـیر کاربـری یافتـه اسـت.فضـای این مسـجد شباهت کم سابقه ای به یک کلیسای مسیحی دارد.مناره های کوچک درگوشه وکنارساختمان نشان ازکلیسا بودن این مسجددر گذشته دارد... . پس از فتح استانبول، سلطان محمد دوم دستور تبدیل کلیسای ایاصوفیه را به مسجد داد.
این
بنـا نخسـت«مِگـاله اِکلسـیا» - کلیسـای بزرگ - نام گـرفت ، ولى
بعـدها به «ثئاسـوفیا» یعنـى «حکـمت مقـدس» تغییـر نام یافت ، امـا
تا سـدهی 5 میـلادی، مـردم به آن «سوفیا» مىگفتند . مسجدایا صوفیه استانبول موفق شددر میان ۱۸۰ اثرمعرفی شـده برای نامـزدی در فهـرست نهایی انتخاب عجایب بنای ایاصوفیه که در میدان سـلطان احمد اسـتانبول قرارداردیکی از بزرگترین اثرهای تاریخی دوران بیزانس است و در زمان کنسـتانتینوس اول بنا شـده است. این بنا که ستون بندی آن چـوبی بود در۱۵ شـوبات ۳۶۰ افتـتاح شـد.اما در جـریـان شــورش علیـه دولت تماماً سـوخت. این بنـا مجــددًا به دسـت تئــودوزیوس دوم احــداث و درسال ۴۱۵ مجـددا افتـتاح شد.دردوران جاستینـیانوس اول به دنبـال یک شــورش علیــه دولت مجـدداً دسـتخوش حـریق شد . بـرای بازسازی بنا دو معمار به نامههای ایسیدوروس (از میلتوس یا سوکلی فعلی) و آنتیـیوس (از تراللس یا آیدنلی فعلی) مأموریت یافتند. بنا با کار ۱۰ هــزار کارگــر در طول پنج سال و با نظر ۱۰۰ استـاد باشـی تکمیل شـد و به تاریخ ۲۷ آرالیک ۵۳۷ افتتاح شد. بنایی که امروزه در سال پذیرای صـدها هزار نفر توریست داخلی و خارجـی اسـت، در سـنوات بعـد از آن تاریخ نیز مکرر بازسـازی شده است . این بنـا که به مـدت ۹۱۶ سال بعه نوان کلیسا از آن استفاده شده است پس از فتح استانبول به مسـجد تغییر یافت. این مسـجد به مدت ۴۸۱ سـال در دوران عثمانی ها فعال بود. ایاصوفیه بعداً با اضافه شدن بناها، منـاره ها و بازسـازیها در سال ۱۹۳۵ به مـوزه تـبدیل و در خـدمت توریسم قرار گرفت. این بنای تاریخی و دینی روزانه شاهد حضور هزاران توریست از سراسر دنیاست. آدرس: ترکیه، استانبول، سلطان احمد، میدان ایاصوفیه
| |
|
کاخ دولما باغچه
این کاخ ۶۰۰ متری در ساحل اروپایی تنگه بسفر قرار گرفته است. قسمت بیرونی این کاخ توسط سلطان عبدالمجید اول در اواسط قرن ۱۹ میلادی ساخته شد.وجود سالن بزرگ در این کاخ با ۵۶ ستون داخل آن و چلچراغ شکیل و ۵/۴ تنی آن با ۷۵۰ لامپ موجود در آن چشـم هر بینندهای را خیره میکند. در زمانهای گذشته جهت خوشایند ساکنین این کاخ پرندگان مختـلف از اقسـاط نقاط جهـان گردآوری و نگهـداری میشـده است.تمـامی سـاعتهای کاخ بر روی ۹:۰۵ متوقف هستند،ساعتی که موسس جمهوری ترکیه، آتاتورک، در این کاخ در تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ دیده از جهان فروبست.
این
کاخ از آثار معمار سلطان عبدالمجید لعینی کارابیت بالیان می باشد. سلاطین
عثمانی در هر دوره کاخ های بسیاری داشتند لیکن کاخ اصلی یعنی توپکاپی پس از
تکمیل کاخ های دلما باغچه ترک شده است . کاه دلما باغچه 3 طبقه و بصورت
قرینه است . این کاخ دارای 285 اتاق و 43 سالن می باشد. کاخ ساحلی به طول
600 متر در کنار تنگه دارد. مدخل
ورودی کاخ بعنوان سالن مقدمات سلطان و بال دیگر سالن مراسم نیز بعنوان حرم
مورد استفاده قرار گرفته است . دکوراسیون داخلی ، مبلمان ، پرده ها ، قالی
های ابریشمی و سایر اشیاء به همانگونه بوده تا به امروز محافظت شده است. در سالن و اتاقهای مهم همه اشیاء به یک رنگ می باشد. کف کاخ در نقاط مختلف با یکدیگر متفاوت و با پارکت های چوبی منقوش مفروش شده است . قالیهای پشمی و ابریشمی مشهور Hereke بعنوان زیباترین آثار هنری ترکیه در جای جای کاخ گسترده شده است . آثار هنرهای دستی نادر اروپایی و خاور دور نیز نقاط مختلف کاخ را تزیین نموده است . لوستر کریستالی ، شمعدان و شومینه ها نیز در بیشتر اتاقها خودنمایی می کند . بزرگترین سالن باله کاخ های دنیا در این کاخ است .یک لوستر عظیم کریستالی 5/4 تن از سقفی به ارتفاع 36 متر آویزان شده است . این سالن که در هنگام جلسات مهم سیاسی ، مراسم تبریک و باله مورد استفاده قرار می گرفت قبلا" بوسیله سیستمی همانند فر گرم می شد. سیستم شوفاژ و برق بعدا" اضافه شده است . از میان 6 حمام موجود ، حمام بخش اندرونی با مرمرهای حجاری شده و بی نظیر alabaster تزیین شده است. گالری های فوقانی سالن بزرگ ویژه ارکستر و دیپلمات ها بوده است . به بخش حرم پس از عبور از راهروهای طولانی وارد می شویم . در این بخش اتاقهای خواب سلطان و بخش ویژه مادر سلطان و سایر زنان و خدمتکاران وجود دارد. بخش ضمیمه شده به قسمت شمالی کاخ نیز به شاهزادگان اختصاص یافته است. از این ساختمان که درب ورودی آن از طرف بشیکتاش می باشد اکنون بعنوان موزه هیکل و نقاشی استفاده می شود. در دوره جمهوری و در زمان بازدید آتاتورک از استانبول ، این کاخ بعنوان محل سکونت وی مورد استفاده قرار می گرفت . مهمترین حادثه در کاخ نیز فوت آتاتورک در سال 1938 می باشد. نکته:
راهنمایان کاخ گروههای بازدیدکنندگان را به کاخ راهنمایی میکنند. این
تورها در ساعات پر بازدید هر ۵ دقیقه یک بار و در ساعات معمولیتر هر ۲۵
دقیقه یکبار است. تور کامل حدود ۲ ساعت طول میکشد.
| |
|
توپ کاپی
کاخ توپکاپی که در طول قرون 19-15 در مرکز امپراطوری عثمانی و در محل اتصال تنگه بسفر و دریای مرمره و خلیج شاخ طلایی و دریای مرمره قرار گرفته است ساختمان جدید کاخ توپکاپی از سال 1466 شروع و در تاریخ 1948 و پیش از فوت سلطان محمد فاتح در سال 1478 ساخته شده است . ساختمان این کاخ بر خلاف سایر کاخهای اروپایی یک ساختمان نبوده از مجموعه کاخ ها و واحدها تشکیل شده است . کاخ چینی که اولین کاخ ساخته شده در سال 1472 به پایان رسیده است . در طبقه معماری آسیای میانه و این کاخ دو طبقه در سال 1875 بعنوان موزه باستان شناسی و در سال 1908 نیز به موزه آثار اسلامی - ترک تبدیل شده است.
این کاخ در سال 1953 بعنوان موزه آثار فاتح برای بازدید علاقمندان باز شده است . پس از خاتمه ساختمان کاخ چینی ، ساختمانهای دیگری مانند سالن عرضحال زیر گنبد ، سالن ویژه ، خزانه ، سالن فقرا ، قسمتی از آشپزخانه ها ، سالن بیماران ، حمام ، مسجد آغالار که اکنون کتابخانه شده است و غیره ساخته شده است و در نهایت نیز در سال 1978 با ساخت دیوار کاخ و درب اصلی مشرف به سلطان احمد که به نام باب همایون مشهور است ساختمان کاخ پایان پذیرفته است . جمعیت کاخ در دوران فاتح حدود 750 نفر بود که با افزایش تدریجی آن در قرن 19 بطور متوسط و در روزهای عادی جمعیتی حدود 5000 نفر و در روزهای دیگر مانند عید به 10000 نفر رسیده است . به همین جهت ساختمانهای جدیدی در طول زمان به آن اضافه شده است . حرمسرای کاخ توپکاپی در دوران سلطان مراد سوم در بین سالهای 1595-1574 ساخته شده و پس از آن اهالی حرم که در بایزید بودند به اینجا منتقل شدند. جمعیت حرم که در آغاز قرن نوزده 724 نفر بود . هنگام ورود به حرم ،بخش ارباب دختران و در طبقه بالای آن نیز مکتب خانه شاهزادگان ویژه سلطان و شاهزادگان کوچک وجود داشت . به ساختمانهای این کاخ در طی زمان ساختمانهایی از قبیل اندرونی ، اتاق حکیم باشی، داروخانه اندرونی و کاخهای ییلاقی اضافه شده و مطبخ ها و اصطبل ها توسعه داده شده مساجد و کتابخانه های جدیدی نیز ساخته شده است . نکته: صبح زود به دیدن موزه بروید و اول حرم را ببینید که دیرتر شاید این شانس را نداشته باشید. کاخ چراغان زیباترین مکانهای تنگه خلیج برای ساختن کاخ و قصر سلاطین و دولتمردان اختصاص یافته بود . در طول زمان بسیاری از آنها از بین رفته است . چراغان که کاخ بزرگی است در سال 1910 سوخته است . این کاخ در سال 1871 بجای قصر چوبی قدیمی به دستور سلطان عبدالعزیز و توسط معمار سرکیس بالیان ساخته شد. این کاخ در 4 سال و با هزینه ای بالغ بر 4 میلیون طلا ساخته شد. سقف و بخش میانی آن از چوب و دیوارهای آن از سنگ مرمر پوشیده شده ستونهای آن که نمونه بسیار زیبایی از حجاری است ، مکمل خوبی برای فرشهای گرانبها بود . اتاقها با قالیهای نفیس مفروش شده و مبلمان با آب طلا و صدف تزئین شده است . کاخ چراغان هم مانند سایر قصرهای تنگه میزبان جلسات بسیاری شده است . جبهه های آن که با مرمرهای رنگی پوشیده شده درهای معبد گونه داشت و به وسیله یک پل به کاخ یلدیز متصل بود . اطراف جاده با دیوارهای بلندی محصور شده بود . این اثر که سالیان درازی بصورت خرابه مانده بود با انجام تعمیرات کلی مجددا" احیا شد. با اضافه نمودن بعضی تاسیسات اکنون به یک هتل 5 ستاره بسیار زیبا تبدیل شده است. | |
|
موزه Kariye موزه Kariye که یکی از زیباترین آثار دوره بیزانس می باشد هنوز هم دکوراسیون موزائیک و نقاشی دیواری خود را حفظ کرده است .یکی دیگر از مکانهایی که نمی توان چشم پوشی کرد مسجد ایوب است . در اینجا زیارت کنندگان سلطان ایوب ، حظی معنوی همراه با نغمه کبوتران را خواهندچشید. استانبول شهری تاریخی است که آثار باستانی آن با ساختمانهای مدرن ادغام شده است.
| |
|
جزایر اطراف استانبول اطراف
استانبول مجموعه ای از جزایر نه گانه وجود دارد که به جزایر شاهزادگان نیز
معروف است. در دوران بیزانس این جزایر محل تعبیدگاه شاهزادگان به شمار می
آمده است. امروزه این مکان با توجه به اقلیم آب و هوائی مناسب و هم چنین
خانه های چوبی خود که متعلق به قرن 19 می باشد به عنوان مرکزی مناسب برای
گذراندن تعطیلات در روزهای گرم تابستان مبدل شده است. از جمله بزرگترین این
جزایر جزیره بویوک آدا می باشد که در آن امکان گردش با کالسکه و یا
گذراندن ساعاتی در سواحل این منطقه فراهم استاز جزایر دیگر معروف این مجمع
الجزایر می توان به کنیالی ، صدف ، بورگاز و هی بلی آدا اشاره کرد.
| |
|
تنگه بسفر
در
مدت اقامت خود در استانبول ، هرگز گشت و گذار با قایقهای قدیمی و سنتی در
تنگه بسفر را فراموش نکنید. این تنگه در واقع قاره اروپا را از قاره آسیا
جدا می کند. سواحل تنگه بسفر ترکیبی است از زمانهای گذشته و حال و به نوعی
شکوه و جلال امروزی و زیبائی و سادگی گذشته را به تصویر می کشد. هتل های
مدرن و ویلاهای چوبی قرار گرفته در حاشیه ساحل به همراه کاخهای زیبای
مرمرین که در مجاورت قلعه های سنگی روستائی و دهکده های کوچک ماهیگیری قرار
گرفته جذابیت این منطقه را دو چندان نموده است. گردش با قایق یکی از
بهترین راههای تماشای اطراف تنگه بسفر است . |





















