این کشور به عنوان مهد تمدن مغرب زمین و زادبوم دموکراسی، فلسفه غرب، بازی‌های المپیک، علوم سیاسی، نمایشنامه‌نویسی قابل توجه است. یونان دارای تاریخی ویژه و پرحادثه است و دارای میراث فرهنگی است که به طور قابل توجهی دارای نفوذ در آفریقای شمالی و منطقه خاورمیانه است و ساختاری بنیادی برای فرهنگ اروپا و آنچه امروز به عنوان غرب خوانده می‌شود به حساب می‌آید. امروز یونان کشوری توسعه یافته و یکی از اعضای اتحادیه اروپا (از ۱۹۸۱ میلادی)، عضو اتحادیه اقتصادی و پولی اتحادیه اروپا (از ۲۰۰۱ میلادی)، ناتو (از ۱۹۵۱ میلادی)، منطقه همکاری و بهره برداری اقتصادی یا OECD (از ۱۹۶۰ میلادی)، آژانس فضایی اروپا یا ESA (از ۲۰۰۱ میلادی) است. آتن پایتخت و سالونیک، پاتراس و هراکلیون از شهرهای بزرگ آن به شمار می‌روند.
یونان حدود ۶۰۰۰ جزیره دارد که تنها ۲۲۷ مورد آن دارای سکنه است. مالک بسیاری از این جزایر افراد ثروتمند جهان هستند.
یونان با دارا بودن فرهنگ و تمدن مدیترانه‌ای و مناظر و تفرجگاه‌های متنوع، از سال‌ها پیش به یکی از هدف‌های توریستی مردم از سراسر جهان تبدیل شده و حتی با قسمت‌های دیگر مدیترانه مثل ایتالیا و اسپانیا برابری می‌کند.
نو شدن سال بهانه‌ای برای جذب توریست به یونان است. فستیوال‌های خرید و تفریح در این زمان رونق زیادی دارد. زمان شروع کار کارناوال‌های یونانی از اسفند ماه تا فروردین است. عید پاک و کارناوال یونانی (Hellenic) بزرگترین کارناوال‌های سنتی یونانی را در بر می‌گیرند از برنامه این کارناوال‌ها اجرای اپراها و موسیقی‌های محلی در محل تئاتر‌های باستانی آتن و اطراف آن است که دوستداران ادبیات و هنر یونان باستان را از نقاط مختلف جهان به خود جلب می‌کند.
طبیعت یونان کاملاً گوناگون است. بر خلاف تصور همگان یونان تنها دارای سواحل و جزیره‌های مدیترانه‌ای نیست و جنگل‌ها و پارک‌ها و حتی کوهستان‌های سرسبز یونان این گوناگونی را بوجود آورده‌اند.
باغ وحش‌های دریای در اطراف جزیره‌های آلونیسوس و زاکینتوس دارای گونه‌های زیستی مدیترانه‌ای مانند لاک پشت کله سبز هستند. ورزش‌هایی مثل قایقرانی و موتورسواری در تپه‌ها که با طبیعت سروکار دارند در یونان و در میان توریست‌ها طرفداران زیادی دارند. جزیره‌های کرت (Crete) و تیرا (Thira) در جنوب یونان واقع هستند.
یونان از نظر فرهنگ و هنر از غنی‌ترین و باستانی‌ترین مناطق مدیترانه و حتی جهان است.
آکروپولیس (Acropolis) که شناخته شده ترین بنای تاریخی یونان باستان است در مرکز شهر آتن واقع است. موزه باستان شناسی آتن نیز یکی از کلکسیون‌های بی همتای تاریخی است.
دلفی(Delphi) نیز یکی دیگر از بناهای تاریخی یونان است که معابد و عبادتگاه‌های یونانی‌های باستان را در بر دارد و از طرف یونسکو به عنوان یکی از میراث فرهنگی بشر شناخته شده است.
کنوسوس(Knossos) در جزیره کرت نیز از دیگر بناهای باستانی یونان است که دارای نقاشی‌های روی دیوار زیبا و موزه‌های مختلف است.

تاکنون ١٥ اثر فرهنگی و ٢ اثر طبیعی-فرهنگی از کشور یونان به عنوان میراث فرهنگی جهانی در فهرست یونسکو به ثبت رسیده است. در این‌جا تنها به تعدادی از آن‌ها اشاره خواهیم کرد؛ برای دیدن لیست کامل میراث جهانی یونان به صفحه‌ی این کشور در وب‌سایت میراث جهانی یونسکو مراجعه نمایید.

  مکان‌های باستانی موکِنه(یا میسِن) و تیرینس
این مکان‌های باستانی، خرابه‌های باقی‌مانده از دو شهر بزرگِ تمدن موکنه‌ای هستند. تمدنی که از قرن ١٥ تا ١٢ قبل از میلاد مسیح، دنیای شرق مدیترانه را زیر حکومتِ خود داشتند و نقشی حیاتی در گسترش فرهنگ کلاسیک یونان ایفا کردند. این دو شهر، ارتباط تنگاتنگی دارند با «ایلیاد» و «اودیسه» -حماسه‌های شاهکارِ شاعر یونانی «هومر»- که بیش از ٣٠٠٠ سال است هنر و ادبیات اروپا را تحتِ تأثیر خود دارند.

  شهر قدیمیِ کورفو

این شهر در جزیره‌ی کورفو، در کرانه‌ی سواحل غربی یونان و آلبانی، در ورودیِ دریای آدریاتیک قرارگرفته و موقعیتی استراتژیک دارد. قدمت آن به قرن ٨ قبل از میلاد می‌رسد. سه قلعه‌ای که در این شهر قرار دارد ساخت مهندسان ونیزی است که از قرن ١٥ میلادی، به‌مدت ٤ قرن، برای محافظت از تجارت دریایی جمهوری ونیز دربرابر امپراطوری عثمانی، بکار می‌رفته. این قلعه‌ها در همان دوران چندین بار بازسازی شده‌اند و آخرین بار، پس از این‌که کورفو تحت حکومت دولت‌های بریتانیا و فرانسه و یونان درآمد، در قرن ١٩ میلادی، بریتانیایی‌ها بازسازی آن‌ها را به‌عهده گرفتند. بافتِ شهری این بندر، عمدتاً حاصل هنر نئوکلاسیکِ قرن‌های ١٨ و ١٩ میلادی است. ردپای ونیزی‌ها، ناپلی‌ها و تاحدی فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها در آن بیشتر دیده می‌شود تا خودِ یونانی‌ها.

  آکروپولیس، آتن
آکروپلیس از نام آورترین امکان تاریخی و باستانی دنیا و شهر آتن پایتخت یونان است. آکروپلیس تخته سنگ شیب داری است که در آتن چشم اندازی را بوجود آورده است.واژه آکروپلیس یک نام عمومی برای منطقه ای شهری قدیمی در یونان است اما امروزه مشهورترین آکروپلیس آنچیزی است که اکنون در مرکز شهر آتن و بر فراز محله پلاکا قرار دارد. در جوار بنای پارتنون در آتن و در شمال شرقی آن در مرتفع ترین بخش شهر در ارتفاع 150 متری سطح دریا قرار دارد. آکروپلیس از نظر ظاهری یک تخته سنگ شیب داری است که چشم انداز اصلی شهر آتن را تشکیل می دهد. اکروپلیس در پنج قرن پیش از میلاد مسیح ساخته شده است. این اثر امروزه یکی از اصلی ترین بناهای میراث فرهنگی جهان است. این بنا به اواخر دوره برنز باز می گردد و بهترین نمونه از بناهای کلاسیک نوع معماری یونانی است.
آکروپولیس در زبان یونانی «بلند-شهر»، شهر و دژی که در ارتفاع بناشده باشد، معنی می‌دهد. اما آکروپولیسِ آتن و بناهای تاریخی آن، مهم‌ترین آکروپولیس و بزرگ‌ترین مجموعه‌ی هنر و معماری یونان باستان است و میراثی جهانی است از روح و تمدن کلاسیک. آتن، در نیمه‌ی دوم قرن ٥ قبل از میلاد مسیح، پس از پیروزی دربرابر ایرانیان و ایجاد حکومت دموکراسی، موقعیت برجسته‌ای بین دیگر شهرهای باستانیِ دوران خود پیداکرد. در سال‌های پس از آن، «پِریکِلس»، سیاستمدار آتنی، بازسازی این شهرِ ویران‌شده در جنگ را به عهده گرفت و طراحی و اجرای اهداف بلندپروازانه‌اش را به دو هنرمند زمانش، «ایکتینوسِ» معمار و «فیدیاسِ» پیکرتراش و گروهی استثنایی از دیگر هنرمندان سپرد؛ هنر و معماری در این شهر رونق یافت. آتن به مهد ادبیات و تفکر و هنر تبدیل شد.
معبد پارتِنون ساخته‌ی ایکتینوس؛ اِرِختیون و پروپیلایا -پیش‌دروازه و ورودیِ آکروپولیس- با طراحیِ منِسیکلِس؛ و معبد کوچک آتِنا نایک، برخی از این شاهکارهای معماری در آکروپولیس هستند. (نایک در زبان یونانی یعنی پیروزی و آتنا در اسطوره‌های یونانی الاهه‌ی خِرد و حکمت و پیروزی در جنگ است).

آکروپلیس مهم‌ترین مکان باستانی تمدن مغرب‌زمین است و در یونسکو هم ثبت شده است.‏
تپه آکروپلیس آتن، صخره مقدس یا ارگ آتن، سنگی مسطح است که در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا قرار گرفته و با مساحتی حدود ۳ هکتار مهم ترین سایت های تاریخی و بناهای باستانی جهان را در خود جای داده است. قدیمی ترین آثار بدست آمده از این منطقه مربوط به اواسط دوران نوسنگیست و تا دوران عثمانی از آن استفاده میشده است. از جمله بناهای آکروپلیس میتوان پارتنون، معبد قدیمی آتنا، ارختیوم، پروپیلایی، معبد آتنا نایکی، معبد زئوس، تئاتر دیونیزوس الیوتروس و غیره را نام برد




دروازه‌ی بوله و بنای یادبود آگریپا
وارد مجموعه‌ی آکروپلیس که شدید، پس از طی مسافتی، در سمت چپ خود، دروازه‌ی بوله را خواهید دید، که نامش از ارنست بوله- باستان‌شناس فرانسوی که در ١٨٥٢ آن را کشف کرد- گرفته شده. در سمت چپتان، در وسط راهی زیگزاگی، که به پروپیلایا ختم می‌شود، پایه‌ی ستونی هشت متری قرار دارد، که زمانی بنای یادبود آگریپا- پیکره‌ای برنزی از یک ژنرال رومی، در حال راندن یک ارابه- بر فراز این پایه ستون قرار داشته است. این بنا، در سال ٢٧ پیش از میلاد، به مناسبت پیروزی در مسابقات پاناتناییک ارابه‌رانی ساخته شده بوده است‏.

پروپیلایا
در دوره‌‌های باستانی، پروپیلایا به عنوان برج ورودی آکروپلیس به کار می‌رفته. این بنا، بین سال‌های ٤٣٧ تا ٤٣٢ پیش از میلاد، به دست منسیکلس ساخته شد که از نظر شاهکار بودن معماری‌اش، با پارتنون برابری می‌کند. دروازه‌ی میانی- که بزرگترین دروازه به شمار می‌آید- رو به مسیر پاناتناییک باز می‌شود. معماری بخش بیرونی ایوان غربی، که شش ستون دوتایی را شامل می‌شود، جناح شمالی به عنوان گالری هنر و جناح جنوبی، به عنوان اتاق کفش‌کن پرستشگاه آتنا نیکه به کار می‌رفته است.‏
پروپیلایا، قدیمی‌ترین نمونه‌ای است، که از نظر طراحی، نزدیکی‌هایی با پارتنون دارد. این بنا تا سده‌ی سیزدهم دست‌نخورده ماند و پس از آن، اشغال‌گران گوناگونی، چیزهایی به آن افزودند. در سده‌ی هفدهم، بر اثر رعد و برقی که انبار باروت ترک‌ها را منفجر کرد، پروپیلایا به شدت آسیب دید. در سده‌ی نوزدهم، هاینریش اشلیمان باستان‌شناس، برج فرنگی پروپیلایا را با هزینه‌ی خود به جایی دیگر منتقل کرد. بازسازی این بنا، بین سال‌های ١٩٠٩ و ١٩١٧ میلادی انجام شد و یک بازسازی دیگر هم، پس از جنگ جهانی دوم انجام گرفت.

گذرگاه پاناتناییک
گذرگاه پاناتناییک، که از میان آکروپلیس می‌گذرد، در طی حرکت دسته‌جمعی مراسم پاناتناییک و اوج جشنواره، برای ستایش ایزدبانو آتنا به کار می‌رفت. در عمل، دو جشنواره وجود داشت: جشنواره‌ی کوچکتر پاناتناییک، به طور سالیانه و برای زادروز آتنا برگزار می‌شد و جشنواره‌ی بزرگ پاناتناییک، هر چهار سال یک بار برگزار می‌شد.
جشنواره‌ی بزرگ پاناتناییک، با رقص آغاز شده و بعد، مسابقات دو و میدانی، نمایشی و موزیکال برگزار می‌شد. حرکت دسته‌جمعی این جشنواره که در واپسین روز انجام می‌شد، از کرامیکوس آغاز می‌شد و در ارچتیون پایان می‌گرفت. مردها جانورانی را به عنوان قربانی‌های آتنا با خود حمل می‌کردند و دختران جوان نیز، حامل ریتون (جام‌هایی مخروطی شکل و خمیده) همراه خود بودند.‏

معبد آتنا نیکه
معبد کوچک آتنا نیکه، بر روی یک بلندی، در ضلع جنوب غربی آکروپلیس و سمت راست پروپیلایا قرار دارد. این معبد، با طراحی کالیکراتس و از مرمر پنتلیک، بین سال‌های ٤٢٧ و ٤٢٤ پیش از میلاد ساخته شد. ساختمان این معبد، تقریباً مربع شکل است، که در چهار طرفش، ٤ ستون جاسازی شده.‏

پیکره‌ی آتنا پروماچوس قهرمان
اگر به مسیرتان در امتداد گذرگاه پاناتناییک ادامه دهید، در سمت چپتان، به پایه‌ مجسمه‌هایی برمی‌خورید، که بین آن‌ها، شاهکار فیدیاس به ارتفاع نُه متر، یعنی پیکره‌ی آتنای پروماچوس (قهرمان)، هنوز باقی مانده. به عنوان نماد شکست‌ناپذیری آتنی‌ها در برابر ایرانیان، پیکره‌ی این الهه که در دست چپش یک سپر و در دست راستش، یک نیزه نگه داشته است را این‌جا گذاشتند. معلوم است این پیرزی سخت به دست آمده و موجب افتخار زیاد بوده. این پیکره در سال ٤٢٦ میلادی، توسط امپراتور تئودوسیوس، به کنستانتینوپل برده شد. در سال ١٠٢٤ سپر این مجسمه گم شد.‏

پارتنون
این بنای یاد بود بیش از دیگر سازه‌های معماری شکوه یونان باستان را نشان می‌دهد. پارتنون به معنای آپارتمان دست‌نخورده است و بزرگترین معبدی است که به شیوه‌ی دوریک در یونان، به طور کامل (به جز سقف چوبی‌اش) از مرمر پنتلیک ساخته شده است.‏پارتنون معبدی در آکروپلیس است که به الهه آتنا تعلق دارد و ساخت بنای آن در سال ۴۴۷ ق.م آغاز و در ۴۳۸ ق.م به پایان رسیده، اگرچه ساخت تزئینات آن تا ۴۳۲ ق.م ادامه داشته است. این بنا مهم ترین ساختمان به جای مانده از یونان کلاسیک است و مجسمه های آن از بهترین نمونه های هنر یونانی میباشند. پارتنون سمبولی از یونان کلاسیک و دموکراسی آتنیست و از آن بعنوان خزانه استفاده میشده است. پس از فتح آتن توسط ترک های عثمانی این معبد به کلیسایی مسیحی و در اوایل دهه ۱۴۶۰ به مسجدی با یک مناره تبدیل شد. در حال حاضر مجسمه های این معبد در موزه بریتانیا قرار دارند



ارچتیون
اگر پارتنون نماد نمایش در دنیا باشد پس حتماً ارچتیون هم نقش یک پناهگاه را خواهد داشت. ارچتیون، در قسمت بسیار مقدس آکروپلیس ساخته شده. این‌جا، پوزیدئون سه نیزه‌اش را بر زمین زد و آتنا درخت زیتون به بار آورد. نام این معبد، از اریچتونیوس- پادشاه افسانه‌ای آتن- گرفته شده و جایگاه خدایان و اله‌هایی مثل آتنا، پوزیدئون و اریچتونیوس است.‏
تأتر دیونیسوس
از بزرگی تأتر دیونیسوس در جنوب شرقی آکروپلیس، می‌توان به اهمیت این تأتر، در نزد دولت‌شهر آتنی‌ پی برد.‏

اسکلپیون و ایوان ائومنس
وقتی به بالای تأتر دیونیسوس می‌روید، پلکانی چوبی، شما را به سمت گذرگاهی هدایت خواهد کرد، که در بالای این پلکان و در قسمت سمت چپ، اسکلپیون قرار دارد. پرستش اسکلپیوس- پسر زمینی آپولو، به این معنا که آپولو به زمین آمد و با انسان‌ها آمیزش کرد- در اپیداوروس آغاز شد و در ٤٢٩ پیش از میلاد هنگام گسترش بیماری طاعون- در آتن شناخته شد. ایوان ائومنس- ایوانی ستون‌دار- در پایین اسکلپیون و توسط ائومنس دوم- شاه پرگاموم- به عنوان پناهگاه و تفرج‌گاهی برای تماشاگران تأتر ساخته شد.‏

تأتر هرودس آتیکوس
در غرب اسکلپیون، تأتر هرودس آتیکوس- ساخته شده در سال ١٦١ میلادی- قرار دارد. هرودس آتیکوس، ثروتمندی رومی بود، که این تأتر را به یادبود همسرش- رجیلا- ساخت.‏

پاناجیا هریسوسپیلیوتیسا
برفراز تئاتر دیونیسوس، غاری زیرزمینی در داخل صخره ها وجود دارد. در سال ٣٢٠ پیش از میلاد، تراسیلوس، این غار را به معبد دیونیسوس تبدیل کرد. در حال حاضر، پاناجیا هریسوسپیلیوتیسا (نمازخانه‌ی غار بزرگ بانوی ما) با عکس‌های قدیمی و علامت‌های روی دیوار، در آن قرار دارد و بالای نمازخانه، دو ستون به جا مانده از پرستشگاه تراسیلوس به چشم می‌خورد.‏

موزه‌ی آکروپلیس
موزه‌ی جدید آکروپلیس، در پایین قسمت چنوبی آکروپلیس و در بخشی شلوغ ساخته شده.‏

آگورای (بازار) باستانی
محل ملاقات آتنی‌ها در دوره های باستان، در آگورا (بازار) برپا می‌شده است. از آن جا که همه‌ی راه‌ها به آگورا ختم می‌شده است، همیشه جای زنده و شلوغی بوده است. سقراط زمان‌های بسیاری در همین مکان به تفسیر فلسفه‌ی خود می‌پرداخت و سنت پل هم در سال ٤٩ میلادی، روزانه در آگورا، درتبلیغ مسیحیت با مخالفانش مشاجره می‌کرد.‏



ایوان آتالوس
بهتر است برای دیدن مجموعه‌ی آگورا، از موزه‌ی آگورا (بازار) در ایوان بازسازی شده‌ی آتالوس آغاز کنید. روزهای دوشنبه، موزه ساعت ١١ صبح باز می‌شود.‏

معبد هفاییستوس
این پرستشگاه، که بر لبه‌ی غربی آگورا (بازار) قرار گرفته، زمانی میان کارخانه‌های ریخته‌گری و فلزکاری محصور بوده و به هفاییستوس -خدای آهنگری- اختصاص داشته است. این معبد، جزء اولین ساختمان‌هایی بود که در برنامه‌ی بازسازی پریکلس قرار داشتند. معبد هفاییستوس، در سال ٤٤٩ پیش از میلاد و توسط ایکتینوس -یکی از معماران پارتنون- با ٣٤ ستون و یک حاشیه‌ی کتیبه در بخش شرقی- که ٩ خان از ١٢ خان هرکول را نمایش می‌‌دهد- ساخته شد. این مکان، در سال ١٣٠٠ میلادی، به کلیسای آجیوس جورجیوس تبدیل شد. آخرین باری که از این مکان استفاده شد، در ١٣ دسامبر ١٨٣٤ و به افتخار ورود شاه اوتو به آتن بود.‏
در بخش شمال شرقی پرستشگاه، بقایای ایوان زئوس آزادی‌بخش قرار دارد؛ جایی که سقراط، به تفسیر فلسفه‌ی خود در ‌آن می‌پرداخت. در بخش شمالی، بقایای ایوان باسیلیوس و ایوان پویکیله (ایوان نقاشی شده) قرار دارد، که هیچ‌کدام در دسترس عموم نیستند. ایوان نقاشی شده، به خاطر نقاشی دیواری‌هایی از نبرد‌های تاریخی و اسطوره‌ای، این گونه نامیده شده.‏

کلیسای آپوستلس
این کلیسای کوچک، نزدیک به ورودی جنوبی و در اوایل قرن دهم، به یاد تدریس سنت پل در آگورا، ساخته شد. این کلیسا، بین سال‌های ١٩٥٤ و ١٩٥٧، به شکل اولیه‌اش نوسازی شد. در این کلیسا، نمونه‌هایی از نقاشی دیواری‌های دوره‌ی بیزانس به چشم می‌خورد.‏

کرامیکوس
گورستان شهر، از سده‌ی ١٢ پیش از میلاد تا دوره‌ی رومی‌ها، کرامیکوس نام داشته اشت. این مکان در سال ١٨٦١ میلادی و در پی بازسازی پیرئوس -خیابانی که به پیروس راه دارد- کشف شد. این مکان، یکی از سرسبزترین و آرام‌ترین بخش‌های باستانی آتن است.


خیابان آرامگاه‌ها
اگر از مسیر خیابان مقدس به طرف چپ حرکت کنید، به خیابان آرامگاه‌ها خواهید رسید. این خیابان، آرامگاه‌های مهم‌ترین شهروندان آتنی را در دل خود جای داده است. سنگ یادبود به جا مانده از این آرامگاه‌ها، در موزه‌ی ملی باستان‌شناسی قرار دارد و آن‌چه که در آن خیابان می‌بینید، نسخه‌ای کپی از آن سنگ یادبود است‏.

برج بادها و بازار رومی‌
در ورودی بازار رومی، دروازه‌ی آتنا آرکجتیس قرار دارد، که در میان چهار ستون محصور شده است. این دروازه، در طی قرن اول میلادی و با سرمایه‌گذاری یولیوس سزار ساخته شد. برج بادها، در سده‌ی نخست پیش از میلاد و توسط ستاره‌شناسی به نام آندرونیکوس ساخته شد‏.

معبد زئوس
معبد زئوس المپی معبد زئوس المپی، به عنوان بزرگترین معبد یونان به شمار می‌رود. ساخت این معبد، از حدود شش قرن پیش از میلاد و به دست پیسیستراتوس ساخته شد، ولی به علت کمبود بودجه، نیمه‌تمام ماند. سرانجام به دستور هادریان، کار ساخت این معبد، در سال ١٣١ میلادی به پایان رسید. ساخت این بنا، ٧٠٠ سال طول کشید.‏

 

کلیسای کاپنیکارآ
این کلیسای کوچک مربوط به سده‌ی یازدهم میلادی، در میانه‌ی محوطه‌ی خرید ارمو قرار دارد و توسط دانشگاه آتن بازسازی شده است. چهار ستون بزرگ رومی، گنبد این کلیسا را نگاه داشته‌اند.‏

کتاب‌خانه‌ی ملی
در ساخت این کتاب‌خانه که در میان ردیفی از ستون‌هایی که به سبک دوریکی ساخته شده‌اند، احاطه شده از معبد هفاییستوس در بازار باستانی، الهام گرفته شده بود.‏

موزه‌ی ملی باستان‌شناسی
این موزه‌ی باستان‌شناسی، یکی از بزرگترین موزه‌های جهان است، که مهم‌ترین آثار باستان‌شناسی یونان را در خود جای داده.



در پایین، نام برخی از گالری‌ها و دیگر موزه‌های آتن است.‏

موزه‌ی بناکیس
موزه‌ی بناکیس، عالی‌ترین موزه‌ی خصوصی یونان است، که مجموعه‌ی بزرگ آنتونیس بناکیس -که در ٣٥ سال از اروپا و آسیا گردآوری شده- را در بر می‌گیرد.

موزه‌ی سیکلادیک گولاندریس و هنر یونان باستان
این موزه‌ی خصوصی، مجموعه‌ای از هنر سیکلادیک را در خود جای داده، که نسبت به موزه‌ی ملی باستان‌شناسی، در درجه‌ی اهمیت کمتری قرار دارند.

موزه‌ی بیزانسی و مسیحی
این موزه، که مجموعه‌ای از هنر مسیحی را معرفی می‌کند، اما به عنوان بخشی از تاریخ یونان، که تأثیر کمی بر فرهنگ بیزانسی و پسا بیزانسی داشته، کمتر مورد توجه قرار گرفته.

  
گالری ملی هنر
گالری ملی هنر و موزه الکساندر سوتزوس موزه ای هنری در آتن است که به هنر یونان و اروپا از قرن چهاردهم تا قرن بیستم اختصاص یافته است. این موزه در سال ۱۸۷۸ تاسیس شد و کار خود را با کلکسیونی از ۱۱۷ اثر هنری آغاز کرد. امروزه آثار درون موزه به بخش های رنسانس با آثار ال گرکو، تیه پولو، دورر،...، قرن ۱۷ تا ۲۰ با آثار پیت موندریان، آگوست رودن، هنری ماتیس، براک، پیتر پاول روبنس، ... و آثار هنرمندان یونانی تقسیم میشود.




موزه‌ی سکه
این موزه، دارای ٤٠٠٫٠٠٠ سکه از دوران یونان باستان، هلنی، رومی و بیزانسی است. موزه‌ی هنر مردمی یونان مجموعه‌ای عالی از هنر دینی و غیر دینی، به ویژه از قرون هفدهم، هجدهم و نوزدهم، در این موزه گرد آمده است.

موزه‌ی تاریخی ملی
این موزه که به یاد جنگ استقلال برپا شد ، از کلاه‌خود و سپر بایرون هم نگه‌داری می‌کند. که دیدن آن‌ها را نباید از دست داد.

موزه‌ی شهر آتن
این موزه، که پیش از این- یعنی در ١٨٣٠- کاخ شاه اتو و همسرش بوده ، یادگارهایی را در خود جمع کرده که اهمیت به‌سزایی از لحاظ نمایش هنر قرن نوزدهم آتن دارد.

موزه‌ی هنر اسلامی
بخش عمده‌ی این موزه، که یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های هنر اسلامی جهان است، توسط آنتونیس بناکیس در قرن نوزدهم گردآوری شده است.

موزه‌ی فریسیراس
این موزه‌ی هنر خصوصی، در دو کاخ زیبای بازسازی شده‌ی مربوط به دوره‌ی نوکلاسیک، در پلاکا قرار دارد.

حمام ترکی
عمر این حمام به قرن هفدهم می‌رسد و تنها حمامی است، که در آتن مورد استفاده قرار می‌گیرد و از دوره‌ی عثمانی به جا مانده‌است.


باغ‌های ملی گردشگاه‌های خوبی در تابستان به شمار می‌روند. معمولاً در آن‌ها یک زمین بازی بزرگ برای بچه‌ها، دریاچه‌ی پرندگان و کافه‌های با کیفیت ِ قابل قبول نیز وجود دارد. در مورد ساحل‌های آتن هم هرچه بنویسیم کم گفتیم. جز این‌که ممکن است در تابستان آنقدر شلوغ بشوند که متوجه زیبایی‌های کارت‌پستال‌گونه‌ی ساحل نشوید


کرت به خاطر دهکده‌های کوهستانی، خانه‌های سفید و آبی، سواحل طلایی و گل‌های کاغذی‌اش این همه طرفدار دارد.

سواحل شمالی کرت خیلی شلوغ‌تر و توریستی‌تر هستند و مشهورترین آن‌ها ساحل لیبیان (Libyan) است. اگر فقط یک‌بار قرار است در زندگی‌تان، زیر دریا را ببینید، باید یکی از تورهای غواصی کرت را انتخاب کنید. دیدن دنیای زیر آب‌های کریستالی با تجهیزات و راهنمای حرفه‌ای، یکی از زیباترین تصویرهای تمام سفرهایتان خواهد بود
موزی تاریخی کرت
مجموعه‌ای از آثار کرت، در این موزه‌ی تاریخی عالی گرد آمده است. طبقه‌ی همکف، ویژه‌ی آثار مربوط به دوران سلطه‌ی بیزانسی‌ها تا ترک‌هاست. در طبقه‌ی اول، دو اثر نقاشی موجود الگرگو در کرت، به نام‌های نمای کوه سینای و خانگاه سنت کاترین به نمایش درآمده و به تازگی، اثر کوچک آیین غسل تعمید و نامگذاری مسیح، به آنها اضافه شده است. اتاق‌های دیگر، شامل نقاشی‌دیواری‌ها، سکه‌ها، گوهرها، تزیینات عبادی و جامه‌های قرون سیزدهم و چهاردهم و سفال‌گری قرون وسطی است. در طبقه‌ی پایین، کتابخانه‌ی بازسازی شده‌ی نیکوس کازانتزاکیس نویسنده، بخش نبرد کرت و مجموعه‌ی فرهنگ قومی قرار گرفته‌اند

چانیا، جزیره کرت؛ یونان:

شهر بندری «چانیا»، با آن جو و فضای ونیزی خود، یکی از پرجاذبه‌ترین تفرجگاه‌های ساحلی جزیره «کرت» به شمار می‌رود که همه ساله گردشگران بسیاری برای دیدن زیبایی‌های طبیعی و آثار تاریخی آن به این شهر مسافرت می‌کنند. گردشگران و علاقمندان به جاذبه‌های ساحلی می‌توانند علاوه بر سواحل طولانی این شهر 3400 ساله، از فروشگاه‌های دیدنی و رستوران‌های آن نیز لذت ببرند. بی شک باید گفت، گردشگری، امروز، از منابع مهم درآمدزایی این شهر محسوب می‌شود. شهر تاریخی «چانای»، که از زیباترین نواحی شهری در جزیره کرت برخوردار است همچنان تاریخ و به ویژه آثار ونیزی و ترک خود را حفظ کرده است