آب و هوای هند دارای تنوع بسیار قابل توجهی است و از کوهستان‌های همیشه پوشیده از برف هیمالیا تا منطقه حاره و گرمسیری میانه و جنوب و کویر خشک غرب این کشور را دربر می‌گیرد.
چهار فصل هند شامل: سرد وخشک از ماه دسامبر تا فوریه، گرم و خشک از ماه مارس تا مه، فصل بارش از ماه ژوئن تا سپتامبر و معتدل در ماههای اکتبر و نوامبر است.
شهرهای مهم:
بمبئي,كلكلته, مدرس , حيدرآباد , بنگلور ,احمدآباد, پونه ( سابقاً پونا ), كانپور, ناگپور لوكنو , سورات ,جي‏پور,كوچي ( سابقاً كوچين ) ,كويمباتور, وادودارا ( سابقاً برودا ) , ايندور , پتنا, مادوراي , بوپال ، ويشاخاپانتام , وارانسي ( سابقاً بنارس ), كاليان ( بخشي از بمبئي بزرگ ), لودهيانا , آگرا , هوارا (سابقاً هوراه؛ بخشي از كلكته بزرگ ) , جبل‏پور , الله‏آباد, ميروت , ويجاياوادا,جمشيدپور, تيرووانانتاپورم ,

غذاهای هندی :
هندوها رسم دارند با دست غذا بخورند و این رسم در بین ثروتمندان هندی هنوز اصالت خود را حفظ کرده است. به نظر بسیاری از مردم هندوستان، بردن قاشق و چنگال به دهان و درآوردن آنها و بازبرداشتن غذا با آنها جالب نیست.
حتما غذای هندی خورده‌اید و می‌دانید تندوتیز بودن غذاهای هندی یکی از مشخصات اصلی آن است. فلفلی که در غذاهای هندی استفاده می‌شود، فلفل سیاه و قرمز است و فلفلی که در سرزمین هند کشت می‌شود فلفل سیاه است. ولی فلفل قرمز را از آمریکای جنوبی و مرکزی به این سرزمین آورده‌اند. فلفل سیاه علاوه براینکه به غذاهای هندی طعم تندی می‌بخشد، عطر خاصی هم دارد. مردم شمال هند عادت دارند غذاهایی با تندی کمتر بپزند و تندترین غذاها مربوط به جنوب هند است.

هندوستان سرزمین همیشه پررمز و راز بوده با مردمانی دارای عقاید و سبک‌های بسیار متفاوت که در کنار هم زندگی می‌کنند. در گوشه و کنار شهر حیوانات زیادی مانند گاو و بز و میمون و پرندگان فراوانی دیده می‌شوند که در آرامش مشغول بازی و زندگی هستند، در حالی که در بشقاب غذای هیچ‌کدام از مردم کوچه و خیابان گوشت نمی‌بینید.
یکی از راه‌های شناخت هر قوم و سرزمینی و سبک زندگی و باورهایشان توجه به خوراک و تغذیه آنهاست. این سبک زندگی و ذائقه ریشه در باورهای کهن مذهبی مردم هند دارد. در آموزه‌های مذهب هندوها، که اکثریت مردم هندند، خوردن گوشت جانوران و آزار رساندن به هر موجود جانداری منع شده‌است. یکی از قوانین اصلی این مذهب قانون "کارما" است که می‌گوید زیان رساندن به هر موجودی در جهان در نهایت باعث زیان رساندن به خود انسان می‌شود، چرا که انسان هم حلقه‌ای‌ است از حلقه‌های طبیعت.
آنها معتقدند که انسان‌ها موجوداتی گیاه‌خوار بوده‌اند و خوردن گوشت آنها را تندخو و ناآرام می‌کند و همچنین کشتن حیوانات و خوردن گوشت موجب رواج خشونت در جامعه می‌شود که البته این عقاید و باورها از زمان گاندی که یکی از مبارزان و رهبران بزرگ این سرزمین برای به استقلال رسیدن هند از استعمار بریتانیا بوده، پررنگ‌تر و جدی‌تر هم شده‌است